Póki cię stać …

… póki cię stać na lzy
        póki myślisz i czujesz
           póki chęci masz poznać
             jak ci życie smakuje 
  
 

                         nie spoczywaj na laurach.
Biegnij w przód, patrz wokoło
i nie boj się przystanąć
by pięknego coś chłonąć… 

         Umiej własne mieć zdanie
     nie zachwycaj się grzechem
i okazuj uczucia
– po to jesteś Człowiekiem !

    Nie trać nigdy nadziei
    ni uśmiechu, ni wiary ,
        rozdaj dobro i ciepło
           których masz ponad miarę 
  

– póki cię stać na łzy.

      Póki myślisz i czujesz
– gnaj do przodu
by poznać …

……. jak to życie smakuje …  

.

_____________________________________________________ mkd ___________2007

5 komentarzy do “Póki cię stać …”

  1. 26 Paź 2007 @ 4:21 pm United StatesElżbieta Poland

    Słowa Twe wdzierają się w strapiona dusze, by uskrzydlić ja… tak wiele radości i nadziei, a ten wiersz jest jak…modlitwa?! którą należy czytać w chwili zwątpienia.. bo w świecie tak szarym z pozoru – jest tyle radosci, tylko trzeba chcieć odszukac ja i cieszyć się każdą daną nam chwilą… DZIĘKUJE :-))

  2. 23 Lut 2008 @ 2:04 am United StatesGrażyna Kubacka Poland

    …a co wtedy …kiedy siły tylko na łzy…?

  3. 10 Lis 2009 @ 5:33 pm United StatesEwa B. Poland

    Póki czuję
    Jestem
    Myślą zrozumienia
    Słowem
    Wędrującym w labiryncie
    Życia
    Nie podaję zaciśniętej
    Dłoni
    Szukam zrozumieniu przyczyn…

  4. 29 Lip 2012 @ 7:03 pm United StatesKot-eniek Poland

    Piękne i optymistyczne słowa dla wątpiących w sens „gnania do przodu”. Dziękuję :-)

  5. 10 maja 2017 @ 11:11 am United StatesKatarzyna Marciniuk Poland

    Nadzieja i jej piękno – to podróż przez świadomość, człowiek potrzebuje drugiego człowieka…… Chcemy mieć swoje zdanie, swoje myśli i uczucia – odnosimy się do przeszłości i do tego – co dopiero będzie…. „Rozdaj dobro i ciepło” – to magiczne słowa – prosto z serca.
    Jakże ważne, jakże rozwijające i mobilizujące….. Zawsze należy zaczynać od siebie – w każdym aspekcie życia :) PIĘKNY WIERSZ !
    Drogi Panie autorze – chylę czoło :) i jest mi bardzo miło, tu będę do Pana zaglądać – rzadko – ale będę.
    Bo ja z reguły rzadko jestem w internecie.
    Na to – trzeba mieć parcie jakieś wielkie – ja tego nie posiadam – trochę tylko wpadam na fejsa :) Panie Krzysztofie, cieszę się że był Pan na wystawie Małgosi – jak będę miała swój wieczorek autorski, to też z przyjemnością zaproszę – och! jak ja bym pograła na gitarze i pośpiewała – nie ma na to czasu – praca – albo jedna – albo druga !!!! niestety – niczego nie ma za darmo !!!! a paluszki cierpią jak mam zacząć grać, struny tną do bólu – ups!!! ale tak ma być :) Wszystko Pan rozumie, Małgosia mówiła że Pan gra…
    *****************
    Wtedy jak Pana poznałam – na wystawie Małgosi, mojej siostry – nie miałam tak na prawdę czasu, nie wiedziałam, że w końcu przyjadę.
    A jak już jestem – to do mnie należy, cała strona opisowa, fotograficzna….. Wypada mi bardzo przeprosić, wiem – też, że nie będzie się Pan gniewał – bo takie sprawy są po prostu na obecną chwilę ważne dla siostry – a potem – wiadomo – wszystko kiedyś idzie do lamusa……
    Wielkie ma Pan serce i cudowną Żonę, szkoda że nie miałam osobistej przyjemności poznać – na co po cichutku liczę :) my ludzie kultury i sztuki musimy się trzymać razem – serdecznie pozdrawiam i moje wyrazy szacunku z ukłonami – Kasia Marciniuk :)
    WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO !

>> Do autora

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.