Złość …

Maciej Krzysztof Dąbrowski

_________(… z cyklu CECHY NASZE…)___________

Złość!
… Zwykle z nią tak bywa,
że zawsze nieszczęśliwa…
Drąży spokój sumienia,
w bajorze krzywdy pływa!

Charakter nam koślawi,
myśli podsuwa krwawe,
hierarchie nam odmienia,
znaczy nas smugą cienia…

U niektórych, gdy wielka,
na rozum się porywa;
gdy podła – węża wzorem
jad pod językiem skrywa

Złość…
Parzy jak pokrzywa;
gotowa z garści prochu
wybuchnąć, jak grom z nieba
strzelić, niszczyć po trochu…

Gdy dać jej ponad miarę
rosnąć i zemsty żarem
gorzknieć – parska nad chmury,
wypala w duszy dziury…

Złość…

Wy, perforowani
chłopcy i wy, dziewczyny –
zbyt często się złościcie,
a zwykle – bez przyczyny…

Wasze w złości katusze
nie ranią moich wzruszeń,
bo ja dziurawe dusze
też opisywać muszę…

.
________________________________ MKD Poezje ___ VII.2018

 

.

>> Do autora

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.