Honorata …

( „Walczyk dla Honoratki” )
________________________
.
Łąki były całe jeszcze zielone,
królowało w ogrodach ciepłe lato…
gdy miłości swe, tak niby ogromne,
zadumana wspominała Honorata…
.
Tych miłości było może ze cztery,
a nie warta jakoś żadna z nich wspomnień,
bo dziś w sercu Honoraty kiełkuje
myśl o mojej… tej na zawsze… tej piątej…
.
Ref/      Nie, nie pozwól, Honoratko, zagubić
tego, co się w nas dopiero zaczyna,
co nadchodzi nieuchronnie, co sprawia,
że o całym się świecie zapomina…
.              .
Gdy się budzisz Honoratko nad ranem
tak samotną, zagubioną dziewczyną –
pomyśl o mnie… w naszym świecie szalonym
jesteś dla mnie tą najpierwszą, jedyną,
.
ukochaną, wymarzoną, wyśnioną,
zawadiacko zakręconą i czułą.
Możesz sprawić Honorato, że lato
będzie trwać, gdy twe ramiona mnie wtulą…
.
Ref/      Nie, nie pozwól, Honoratko, zagubić
tego, co się dopiero zaczyna,
co powoli, nieuchronnie nadchodzi, co sprawia,
że o całym się świecie zapomina.

.
.
.
________________________________________________ mkd ____ 2008

2 komentarze do “Honorata …”

  1. 30 Gru 2012 @ 10:56 pm United StatesHonorata Krzewicka Poland

    Więc będę pierwszą Honoratą
    Dziękuję H

  2. 30 Gru 2012 @ 11:57 pm United StatesMKD Poland

    … jest Pani pierwszą… nikt do tej pory, a tym bardziej żadna Honorata nie zareagowała… już myślałem, że to imię wymyślił (tak jak Grażynę) Mickiewicz lub Szarik i czołgiści z Rudego… dobrze, że Pani istnieje:-)

>> Do autora

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.